تو جامعه ی امروز همه رو با یه سری القاب میشناسیم.
مثلا میگیم این پسره خوشگله یا این یارو مسیحیه یا فلانی بازیکن تیم فلانه یا آقای رئیس جمهور یا ثروتمند ترین مرد جهان یا ... هزار و یه چیز دیگه.
اما هممون فراموش کردیم این فر د قبل از هر چیز یه انسانه.
آره میگم انسان. چون همه ی ما انسانها نشانه ی قدرت خداییم. حتی خود خدا میگه ما برتریم مخلوقاتشیم.
پس قبل هر چیز همه ی ما یه انسانیم.
حالا اینکه فلانی خوشگله ، زشته ، چاقه یا ... همه جز فرعیات.
چرا ما اصل(انسان بودن) رو ول کنیم و فرع رو بچسبیم.
یکی از دوستان گفت اگه ما فقط این اصل رو در نظر بگیریم دنیا بهشت میشه.
آره بهشت میشه. تمام مشکلات ما انسانها سر اینه که هر کس دنبال یه لقب خوبه ؛ در صورتی که ما باید سعی کنیم یه آدم خوب باشیم.
اینکه چطور میتونیم یه انسان خوب باشیم؟ تو یه موضوع حتما بهش می پردازم.
شما دنیایی رو تصور کنید که همه ما رو به خاطر آدم بودنمون دوست داشته باشن نه به خاطر القابمون.
واسه ی ساخت این دنیا باید اول از خودمون شروع کنیم.
تو موضوع قبلی راجع به اعتقادات هم صحبت شد. به خاطر اهمیت این موضوع، من موضوع جدید رو فقط به اعتقادات اختصاص میدم.
